Brief 3

06/04/2010

Zoals Savooi al aangaf op zijn blog worden de brieven een beetje pittiger.
Want we zijn allemaal wat voyeur .
Zo stelde ik hem de vraag: ‘Hoe belangrijk is seks voor je? Zou je samen kunnen zijn met de vrouw van je leven als deze aseksueel blijkt te zijn?’

Uiteraard heel wat rood omkaderde stukken in de brief. Maar ook stukken die hier gepubliceerd mogen worden. Althans voor Savooi.
Ik beslis daarentegen om deze brief niet te analyseren. Of toch niets over te nemen uit de brief van Savooi.
Want ook al willen we allemaal seks uit de taboesfeer halen, bepaalde meningen-of die nu goed of slecht zijn- smijt je liever niet op het wereldwijde web.
En ik hoop dat het duidelijk is voor de lezers van Savooi zijn blog en deze blog dat de brieven in dit experiment centraal staan en niet de analyses.

Ga nu zeker en vast niet denken dat  Savooi dingen schreef die het licht niet mogen zien. Dat hij vaste klant is van een SM club of dat hij eigenlijk 5 vrouwen onderhoudt en 3 kinderen heeft bijvoorbeeld. Verre van. Deze brief deed me inzien dat Savooi een echte heer en lieverd is.

Excuses voor de ontgoocheling, ik beloof volgende keer een publiceerbare vraag te stellen!

Advertenties

Brief 2

09/03/2010

Joepie! Een nieuwe brief van Savooi.
Het eerste wat me opvalt is het papier. Geen sterk, gelig papier en geen pennengeschrift. Maar cursusblokpapier en een zwart stylogeschrift. De moeite daalt zienderogen ;-).

Savooi is best een slimme man, die wel wat kent van vragen stellen. Zo stelde ik hem een secundaire vraag op het einde van mijn vorige brief. Namelijk: Vind jij ook niet dat smileys een neus moeten hebben?
Hij merkte terecht op dat ik mijn vraag stuurde door het woordje ‘ook’. Desalniettemin geeft hij mij gelijk. Misschien kent hij vrouwen zodanig, dat hij weet dat je ze beter altijd gelijk geeft als het om nutteloze dingen gaat?

Mijn hoofdvraag voor Savooi was: Van wat heb je spijt in je leven? Wat zou je veranderen moest je dat kunnen?
Savooi schrijft dat hij zijn leven probeert te leiden zonder spijt. Hij gelooft ook dat veel zaken een reactie zijn op iets wat je vroeger (in het verleden) beslist hebt. Zou hij daar al over nagedacht hebben misschien? Zijn antwoord lijkt zo vlot uit de pen gevloeid te zijn. En het klinkt verdacht boeddhistisch.
Hij schrijft ook ik kies liever voor wat ik heb dan wat ik zou kunnen hebben, maar niet ken. Het lijkt me nogal moeilijk om te dromen van iets wat je niet kent. Of te streven naar iets wat je niet kent. Een kleine inconsistentie in Savooi zijn betoog?
Anyway, wat verder staat dat Savooi op zijn fiets realiseerde dat de dingen die hij anders zou doen, in een paar vakjes kan stoppen. Respect daarvoor. Een mens met weinig spijt. Plus iemand die nadenkt over vragen. En dan nog eens op de fiets. Een gevaar voor het verkeer? Maar dat is niet het punt.

Savooi heeft wel spijt van zijn studiekeuze. Hij ziet ze als verloren jaren. Vreemd. Studietijd is toch nooit verloren? Zou hij een blokbeest geweest zijn waarvan de studies primeerden en niet het leven errond? Nochtans zat/ zit hij in de Chiro. Die mannen kennen toch het plezier?
Daarnaast heeft hij spijt van kansen die hij liet schieten door een gebrek aan lef aan zelfvertrouwen. Zeer vreemd. Savooi lijkt me niet de man met weinig zelfvertrouwen. Om te pennen met iemand die je niet kent en je ziel bloot te leggen, moet je toch stevig in je schoenen staan?

Op het einde van zijn brief schrijft hij niet weet of ‘zijn heden’ de moeite is. Ook in het midden van de brief schrijft hij dat hij niet weet of hij zijn bestaan zo fantastisch vindt. Ik haal er even de negatieve stukjes uit, want die boeien me wel. Zeker het feit dat het twee maal ter sprake komt. Zou Savooi een beetje een verdoken pessimistje zijn? Zo zonder dat hij het weet? Omdat hij er misschien niet wil over nadenken?

Deze brief doet heel wat vragen bij me rijzen. Ik kan er niet zo goed aan uit… Maar goed, dat maakt dit experiment net spannend!
En nu snel mijn brief afwerken, want ik heb een lang antwoord te schrijven!

Brief 1

22/01/2010

Vandaag kreeg ik de eerste brief van @Savooi in de bus. Hoera!
Goed dan, daar gaan we:

Het eerste wat me opviel was zijn handschrift en het papier. Wist ik niet dat we 2010 waren, zou ik denken dat ik in de ’40 oorlog leefde.
Een zwarte pen, een fijn/klein en schuin handschrift en op dik ietwat gelig papier geschreven.
(hieruit leid ik al dingen af, dat schrijf ik straks)

De vraag die ik Savooi stelde was: Hou oud ben je en hou oud voel je je?
Savooi is humoristisch. Dat is duidelijk. Zo zegt hij in zijn brief: Dit jaar word ik 32 jaar. Waarom? Omdat ik op 6 juni 1978 geboren ben, meer moet je daar niet achter zoeken hoor.
Een grappige noot, en het is niet de eerste en ook niet de laatste.

Savooi schrijft dat hij zich jonger voelt dan hij is. En dat dat eigenlijk al heel zijn leven zo is.
Ik denk dat Savooi een rustige man is. Hij schrijft dat hij vrede neemt met zijn 30iger jaren en dat ze hem wel bevallen.
Ook al denkt iedereen dat hij jonger is en voelt hij zich jonger, ik heb niet de indruk dat zijn leeftijd een issue is.
Savooi lijkt me dan ook iemand die de toekomst rooskleurig ziet. Die tevreden is met de gang van zaken.
Zijn levensmotto zou kunnen zijn: ‘anyway the wind blows’

Wat me ook opvalt is dat hij op een bepaald moment schrijft: Helderheid is essentieel in niet-live-communicatie en ook: duimen dat ik deze twee kantjes vol krijg (alhoewel dat niet afgesproken was dat dat zo moest zijn)
Ik denk dan ook dat Savooi veel belang hecht aan perfectionisme. Niet in de extreme zin van het woord, maar in de zin van: ‘als ik iets doe, dan moet het gewoon in orde gedaan zijn.’
Daarom ook de keuze van het stevig papier? En de pen? Het zijn maar veronderstellingen..

Conclusie 1:
Savooi is (zeker in zijn binnenste) een rustige man, levenswijs, tevreden. Bedeesd humoristisch.
Als hij begint aan dingen dan wil hij dat ze in orde gedaan zijn.  Hij is jong van geest, maar kalmer dan een twintiger.

(Noot aan Savooi: néén ik ga je niet toevoegen op fb, en ik zou je niet accepteren ook. Want ja: dat is valsspelen!)

Ik ga pennen! Met @savooi!
Meer zelfs, we maken er een sociaal experiment van!
(hoe dat tot stand gekomen is vind je bij het Concept)

Ik ken @savooi niet. Ik weet enkel zijn naam. En twitternaam.
En via brieven ga ik hem leren kennen.

Wat is het concept nu?
We stellen elkaar telkens een vraag, die de ander beantwoordt in een volgende brief.
Per brief die we krijgen, maken we een analyse van de ander; hoe we denken dat de ander is, waaruit we dat afleiden…
Mensen die dus @savooi kennen, zullen hier kunnen meevolgen hoe ik denk dat hij is, aan de hand van zijn schrijfsels.
Hier, vind je dan zijn bedenkingen analyse van mijn brieven.

Maar het wordt nog leuker! Strategischer!
Elke vraag mag maar 1x gesteld worden.
Als ik dus @savooi vraag, hoe oud hij is en zich voelt, mag hij de vraag nooit meer terugkaatsen en zal hij dus nooit mijn leeftijd te weten komen.

Vanavond los ik de eerste vraag aan @savooi en mag hij beginnen pennen.
Wanneer ik zijn brief krijg (met een vraag aan mij), zal ik een analyse maken van @savooi.

Freud would be proud!


(kleine kanttekening:
– Mensen die
@savooi kennen, gelieve me niet bij te sturen of geen commentaar te geven op wat ik schrijf, dat zou mijn beeld kunnen verstoren
– Mensen die willen zien hoe @savooi mij waarneemt, kunnen dat volgen op zijn blog)